20 Mayıs 2009 Çarşamba

The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (2007)


Brad Pitt'in oyunculuğunun zirvesine çıktığı, Casey Affleck'in ise o ince ve narin oyunculuk ayrıntılarıyla izleyicilerin akıllarına kazındığı ağır, durağan, sıkmayan, "yapılan değil, yapılmayan şeyler yüzünden" diyen, taş gibi bir film. Film, western tarzı bir film olmasına karşın çok hareketli geçmiyor ancak çok gerçekçi çatışma sahnelerini barındırıyor. Zevklerle renklerin ayrıldığı bir film bu bence. Film hakkındaki duyduğum ve okuduğum yorumların çoğunda film sıkıcı ve durağan bulunmuş. Buna karşın filme kapılıp, etkisi altında kalan da bir o kadar izleyici var gördüğüm kadarıyla. Bu durumun o an içerisinde bulunulan durum ve düşünce yapısı ile alakalı olduğunu düşünüyorum. "Anlamaya çalışmak"ın insanı mutluluğa götürdüğünü bilenler ve özellikle bilinçli sinema izleyicilerinin bu filmi beğendiği aşikar. Yine de filmi beğenmeyenlere bilinçsiz izleyici demek yanlış olur... Filmde, gördüğüm en iyi karakter çözümlemelerinden biri yapılıyor ve gerçekten Caser Affleck sergilediği performansla "Bu adam bence abisinden daha iyi" dedirtiyor. Tabii abisinin(Ben Affleck) de hakkını yemeyelim burada ama kardeşi de en az onun kadar iyi bir oyuncu(ayrıca daha yakışıklı). Kanun kaçağı ve soyguncunun nasıl insanlar tarafından sevildiğini ve hatırlandığını ve bu kötü adamı öldürenin ise mükafat beklerken bir kenara itilip korkaklıkla suçlandığı bir film. Filmi boş zamanınız varken izlemenizi tavsiye ediyorum.



Konuyu açmamın asıl sebebi ise filmin soundtrack'ları...

Eğer edinme şansınız olursa dinlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Nick Cave & Warren Ellis ortak çalışması olan albüm, dinlediği müziklerin neredeyse tamamı ost olan birisi olarak benim, son yıllarda dinlediğim en kaliteli albümlerden birisi. Öyle hoş parçalara imza atılmış ki sizi alıp önce filme götürüyor ardından da bambaşka ıssız diyarlara. Sanki bir kırda at üzerinde salına salına giderken kafanızda şapkanız yana eğimleniyor ve ağzınızın bir kenarındaki sigaranızı/puronuzu diğer kenarına alıyorsunuz. Saatlerce dinlenebilir... Dram ise dram, ihanet ise ihanet, hüzün, umut, hayal kırıklığı... Filmi izlediyseniz tekrar yaşatıyor, izlemediyseniz size filmi anlatıyor bu albüm. Sözün özü, yavaş ve uzun film sevmem diyorsanız size en azından filmin müziklerini dinlemenizi tavsiye ederim. Saygılar...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder